Een dag zoals een andere zou men denken maar niets is minder waar. Dit is een dag waar we al een tijdje naar aan het uitkijken waren.Vandaag gaan we nog eens een live ! optreden van Udo bijwonen in de Stadsschouwburg in Antwerpen.Op kantoor kruipen de uren maar langzaam voorbij. Om 15.15 uur vallen er nog 2 brieven en een Engelse vertaling uit de lucht. Dat is toch wel erg. Bij wijze van spreken een hele dag met mijn vingers gedraaid en nu … ik moet absoluut om 16 uur vertrekken vandaag want heb nog een afspraak bij de kapper.
Wonder boven wonder, dankzij de nodige adrenaline dat zo’n rush met zich brengt, slagen we erin om de 2 brieven nog tijdig buiten te krijgen. De vertaling is wat anders, ergens een foute handeling gedaan en floep, een gedeelte van de vertaling is foetsie. Dan maar de persoon in kwestie verwittigen van het feit dat een deel klaar is, de andere helft … spijtig genoeg geen tijd en morgen heb ik vakantie. Ik heb eigenlijk geen zin om het me aan te trekken ook niet.
Oef, net op tijd bij de kapper en een half uurtje later staan we thuis. Jos heeft eten klaargemaakt zoals ik het vroeg. Maar, oh we hebben nog wat tijd, dan kunnen we wel nog even op het forum gaan snuffelen en onze mails bekijken.Oh wee, wat gaat de tijd toch snel, uiteindelijk moet er thuis ook nog een sprintje gehaald worden om op tijd weg te geraken, want met de files op de ring weet je nooit.
Gelukkig gaat alles vlot en rijden we om 19.05 uur de parking Arenberg binnen.
In de inkomhal van de Stadsschouwburg kom ik al enkele andere fans tegen en loop ik een collega tegen het lijf. Tja, “onzen” Udo heeft nog altijd zijn fans op kantoor, ze zijn hem daar nog niet vergeten.
Rond 19.30 uur besluit ik om toch maar mijn plaats in de zaal te gaan opzoeken zodat ik mijn fototoestel in gereedheid kan brengen. Tot mijn grote verwondering gaat de zaal net open op het ogenblik dat ik er aan kom. Een lieve hostess vertelt me dat de 6 eerste rijen niet verkocht zijn en dat, als ik wil, mij meer vooraan kan zetten. Dat moeten ze mij geen 2 keer zeggen, ‘k zoek mij een strategische plaats op en bel direct naar de andere fans dat ze zich moeten haasten, wat een meevaller !
20 uur. De eerste noten van “Kick” weerklinken, het handgeklap zwelt aan, Udo kan aan zijn concert beginnen. Langzaam maar zeker komen Udo en zijn band op dreef en de zaal volgt. Goh wat is dat eerste deel toch snel om. Na de pauze start Udo deel 2 met het wondermooie “Get Here” dat hij a capella brengt. Halverwege deze song verbaast hij ons door verder te gaan zonder micro. Hij blaast ons bij wijze van spreken uit onze fauteuil, dit hebben we nog niet meegemaakt. Dat hij kan zingen weten we al lang, maar dit … fantastisch gewoon, Udoke toch. Het applaus dat er op volgt spreekt voor zich, zelfs een dikverdiende staande ovatie krijgt hij er voor. Ik beleef de rest van het concert van op een roze wolk en achteraf bleek dat ik niet de enige was die dat gevoel ervoer. Zaaaalig optreden ! Blij dat ik er bij was en die roze wolk ? Daar ben ik nog een dag of twee blijven op wonen.
Tot een volgend optreden !
Anneke
